این شهرام شکیبا هم جونوریه هاااااااااا

مطالب طنزشو میتونین تو خبرآنلاین بخونین.این هم یکی از بامزه هاشه

   - چرا برای دسته‌بیل به استعدادهای داخلی تکیه نکردیم و از خارج وارد کردیم؟
به گزارش «ایلنا»، در خردادماه سال جاری 54 هزار دسته‌بیل به ایران وارد شده است. کشور تولیدکننده این کالای اساسی اندونزی است. البته دسته‌بیل‌های مذکوره از امارات به ایران ارسال و در بندر شهیدرجایی ترخیص شده است.

1- مدت‌هاست هرچیزی از هر طرف‌مان وارد می‌شود به شدت هرچه ‌تمام‌تر، در راستای شکوفایی ماست. این همه دسته‌بیل از بابت چه نوعی از شکوفایی در چه بخشی وارد شده است؟

2- این آمار قطعاً غلط است، آنچه به چشم می‌آمد با احتساب هر نفر یک دسته‌بیل نصفه، نشان می‌داد که آمار خیلی بالاتر از این‌هاست.

3- چرا برای دسته‌بیل به استعدادهای داخلی تکیه نکردیم و از خارج وارد کردیم؟

4- دوستی می‌گفت: «این خبر دروغ است. مگر ممکن است از جایی جز کشور دوست و برادر چین کمونیست چیزی وارد شود؟ لابد دسته‌بیل‌ها جمیعاً چینی بوده.» که به سرعت دهانش را با استدلال منطقی دوختم و گفتم:‌ «دَم‌ درکش ای سیاه‌نمای عامل استکبار! اگر دسته‌بیل‌ها چینی بود، اولین‌شان که به اولین جایت اولین ضربه را می‌زد، شش تکه می‌شد، دسته بیل. کور بودی و ندیدی چه استحکامی داشت؟

5- آیا خبر واردات دسته‌بیل در خردادماه، سیاسی است یا اقتصادی یا اجتماعی؟

6- نقش این دسته‌بیل‌ها در تحولات اخیر منطقه چیست؟

شکیبا، شهرام

آیت الله اسدالله  بیات زنجانی از استاد بزرگوارش؛ مرحوم علامه طباطبائی نقل می کند که: «روزی آن بزرگوار، قبل از اینکه به حمام عمومی بروند از صاحب آن حمام می خواهند تا یک کیسه کش ماهر، برای امر کیسه زدن پشت ایشان خبر کنند. آن صاحب حمام با اشاره به فردی که مرحوم علامه هم او را نمی شناختند می گوید: «فلانی هست، بسیار آدم متدینیه، اهل نماز شبه، دعای کمیل و توسلش ترک نمی شود. دقیقاً همان شخصیه که به کار شما می آید.» مرحوم علامه کمی تامل می کنند و می گویند: خیلی خوب. ولی من دنبال کیسه کش خوب می گردم نه کسی که بخواهم نماز به او اقتدا کنم. این فرد خیلی خوبه ولی اگر کیسه کشی بلد نیست، یک نفر دیگه رو به من معرفی کن.»

 

چندین سال پیش یه شعری گفتم که این ایرج میرزای نامرد رفت و به نام خودش چاپ کردش به هر حال امیدوارم شما حداقل باور کنید...

زن گرفتم شدم اي دوست به دام زن اسير … من گرفتم تو نگير

چه اسيري كه ز دنيا شده ام يكسره سير … من گرفتم تو نگير

بود يك وقت مرا با رفقا گردش و سير … ياد آن روز بخير

زن مرا كرده ميان قفس خانه اسير … من گرفتم تو نگير

ياد آن روز كه آزاد ز غمها بودم … تك و تنها بودم

زن و فرزند ببستند مرا با زنجير … من گرفتم تو نگير

بودم آن روز من از طايفه دّرد كشان … بودم از جمع خوشان

خوشي از دست برون رفت و شدم لات و فقير … من گرفتم تو نگير

اي مجرد كه بود خوابگهت بستر گرم … بستر راحت و نرم

زن مگير ؛ ار نه شود خوابگهت لاي حصير … من گرفتم تو نگير

بنده زن دارم و محكوم به حبس ابدم  … مستحق لگدم

چون در اين مسئله بود از خود مخلص تقصير … من گرفتم تو نگير

من از آن روز كه شوهر شده ام خر شده ام  … خر همسر شده ام

مي دهد يونجه به من جاي پنير  … من گرفتم تو نگير

پدر در حال رد شدن از کنار اتاق خواب پسرش بود، با تعجب دید که تخت خواب کاملاً مرتب و همه چیز جمع و جور شده. یک پاکت هم به روی بالش گذاشته شده و روش نوشته بود «پدر». با بدترین پیش داوری های ذهنی پاکت رو باز کرد و با دستان لرزان نامه رو خوند :
پدر عزیزم،
با اندوه و افسوس فراوان برایت می نویسم. من مجبور بودم با دوست دختر جدیدم فرار کنم، چون می خواستم جلوی یک رویارویی با مادر و تو رو بگیرم. من احساسات واقعی رو با Stacy پیدا کردم، او واقعاً معرکه است، اما می دونستم که تو اون رو نخواهی پذیرفت، به خاطر تیزبینی هاش، خالکوبی هاش ، لباسهای تنگ موتور سواریش و به خاطر اینکه سنش از من خیلی بیشتره. اما فقط احساسات نیست، پدر. اون حامله است. Stacy به من گفت ما می تونیم شاد و خوشبخت بشیم. اون یک تریلی توی جنگل داره و کُلی هیزم برای تمام زمستون. ما یک رؤیای مشترک داریم برای داشتن تعداد زیادی بچه. Stacy چشمان من رو به روی حقیقت باز کرد که ماریجوانا واقعاً به کسی صدمه نمی زنه. ما اون رو برای خودمون می کاریم، و برای تجارت با کمک آدمای دیگه ای که توی مزرعه هستن، برای تمام کوکائینها و اکستازیهایی که می خوایم. در ضمن، دعا می کنیم که علم بتونه درمانی برای ایدز پیدا کنه، و Stacy بهتر بشه. اون لیاقتش رو داره. نگران نباش پدر، من ۱۵ سالمه، و می دونم چطور از خودم مراقبت کنم. یک روز، مطمئنم که برای دیدارتون بر می گردیم، اونوقت تو می تونی نوه های زیادت رو ببینی.
با عشق،
پسرت،
John

پاورقی : پدر، هیچ کدوم از جریانات بالا واقعی نیست، من بالا هستم تو خونه Tommy. فقط می خواستم بهت یادآوری کنم که در دنیا چیزهای بدتری هم هست نسبت به کارنامه مدرسه که روی میزمه. دوسِت دارم! هروقت برای اومدن به خونه امن بود، بهم زنگ بزن.

راستس یادم رفت که از همه بابت نبودنم معذرت خواهی کنم

راستی داریوش جان روش بدی هم نیست ها.......

گرگها خوب بدانند در این ایل قریب                   گر پدر مرد تفنگ پدری هست هنوز                        

گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند             توی گهواره چوبی پسری هست هنوز                      

آب اگر نیست نترسید که در قافله امان             دل دریایی و چشمان تری هست هنوز...ا

یک روز خانم مسنی با یک کیف پر از پول به یکی از شعب بزرگترین بانک کانادا مراجعه نمود و حسابی با موجودی 1 میلیون دلار افتتاح کرد . سپس به رئیس شعبه گفت به دلایلی مایل است شخصاً مدیر عامل آن بانک را ملاقات کند و طبیعتاً به خاطر مبلغ هنگفتی که سپرده گذاری کرده بود ، تقاضای او مورد پذیرش قرار گرفت . قرار ملاقاتی با مدیر عامل بانک برای آن خانم ترتیب داده شد. پیرزن در روز تعیین شده به ساختمان مرکزی بانک رفت و به دفتر مدیر عامل راهنمائی شد . مدیر عامل به گرمی به او خوشامد گفت و دیری نگذشت که آن دو سرگرم گپ زدن پیرامون موضوعات متنوعی شدند . تا آنکه صحبت به حساب بانکی پیرزن رسید و مدیر عامل با کنجکاوی پرسید راستی این پول زیاد داستانش چیست آیا به تازگی به شما ارث رسیده است . زن در پاسخ گفت خیر ، این پول را با پرداختن به سرگرمی مورد علاقه ام که همانا شرط بندی است ، پس انداز کرده ام . پیرزن ادامه داد و از آنجائی که این کار برای من به عادت بدل شده است ، مایلم از این فرصت استفاده کنم و شرط ببندم که شما شکم دارید ! مرد مدیر عامل که اندامی لاغر و نحیف داشت با شنیدن آن پیشنهاد بی اختیار به خنده افتاد و مشتاقانه پرسید مثلاً سر چه مقدار پول . زن پاسخ داد 20 هزار دلار و اگر موافق هستید ، من فردا ساعت 10 صبح با وکیلم در دفتر شما حاضر خواهم شد تا در حضور او شرط بندی مان را رسمی کنیم و سپس ببینیم چه کسی برنده است . مرد مدیر عامل پذیرفت و از منشی خود خواست تا برای فردا ساعت 10 صبح برنامه ای برایش نگذارد . روز بعد درست سر ساعت 10 صبح آن خانم به همراه مردی که ظاهراً وکیلش بود در محل دفتر مدیر عامل حضور یافت . پیرزن بسیار محترمانه از مرد مدیر عامل خواست کرد که در صورت امکان پیراهن و زیر پیراهن خود را از تن به در آورد . مرد مدیر عامل که مشتاق بود ببیند سرانجام آن جریان به کجا ختم می شود ، با لبخندی که بر لب داشت به درخواست پیرزن عمل کرد . وکیل پیرزن با دیدن آن صحنه عصبانی و آشفته حال شد . مرد مدیر عامل که پریشانی او را دید ، با تعجب از پیر زن علت را جویا شد . پیرزن پاسخ داد من با این مرد سر 100 هزار دلار شرط بسته بودم که کاری خواهم کرد تا مدیر عامل بزرگترین بانک کانادا در پیش چشمان ما پیراهن و زیر پیراهن خود را از تن بیرون کند !

خداحافظ ای کوفه ای شهر غم           

که در کام من کرده ای زهر غم

 

خداحافظ ای سجده گاه علی

که چشم تو مانده به راه علی

 

خداحافظ ای شهر لب دوخته

خداحافظ ای خانه ی سوخته

 

رساندی تو ای کوفه جان بر لبم

مدارا کن ای کوفه با زینبم

 

خداحافظ ای بی وفا دوستان

خداحافظ ای آتش و ریسمان

 

خداحافظ ای نان خشک و نمک

خداحافظ ای ماجرای فدک

 

خداحافظ ای آستان درم

خداحافظ ای مقتل همسرم

 

خداحافظ ای نخل ها، چاه ها

دگر نشنوید از علی آه ها

 

خداحافظ ای کوچه های خموش

نیاید علی نان و خرما به دوش

 

خداحافظ ای انتظار اجل

خداحافظ ای زانوی در بغل

 

غم و دردم آخر به پایان رسید

به زهرا بگویید مهمان رسید

 

خداحافظی می کنم با همه

کشد انتظار مرا فاطمه....

باز هم استاد بی بدیل آواز و عشق با یک تصنیف زیبا و ماندگار دیگر....

تفنگت را زمین بگذار
که من بیزارم از دیدار این خونبارِ ناهنجار
تفنگِ دست تو یعنی زبان آتش و آهن
من اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان کن
ندارم جز زبانِ دل -دلی لبریزِ مهر تو
تو ای با دوستی دشمن.
زبان آتش و آهن
زبان خشم و خونریزی ست
زبان قهر چنگیزی ست
بیا، بنشین، بگو، بشنو سخن، شاید
فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید.
برادر! گر که می خوانی مرا، بنشین برادروار
تفنگت را زمین بگذار
تفنگت را زمین بگذار تا از جسم تو
این دیو انسان کش برون آید.
تو از آیین انسانی چه می دانی؟
اگر جان را خدا داده ست
چرا باید تو بستانی؟
چرا باید که با یک لحظه غفلت، این برادر را
به خاک و خون بغلطانی؟
گرفتم در همه احوال حق گویی و حق جویی
و حق با توست
ولی حق را -برادر جان-
به زور این زبان نافهم آتشبار
نباید جست...
اگر این بار شد وجدان خواب آلوده ات بیدار
تفنگت را زمین بگذار...

فریدون مشیری

و اینها هم از لینک های دانلودش

دانلود کنید

دانلود کنید

دانلود کنید

خیلی گشتم شاعرش رو پیدا کنم اما نشد

یاد دارم یک غروبی سرد سرد

می گذشت از کوچه ی ما دورگرد

دور گردم دار قالی می خرم

دست دوم جنس عالی می خرم

کوزه و ظرف سفالی می خرم

گر نداری شیشه خالی می خرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست

ناگهان آهی زد و بغضش شکست

اول سال است و نان در سفره نیست

ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟

سوختم دیدم که بابا پیر بود

بد تر از او خواهرم دلگیر بود

بوی نان تازه هوش از ما ربود

اتفاقا مادرم هم روزه بود

صورتش دیدم که لک بر داشته

دست خوش رنگش ترک برداشته

باز هم بانگ درشت پیر مرد

پرده ی اندیشه ام را پاره کرد

دور گردم دار قالی می خرم

دست دوم جنس عالی می خرم

کوزه و ظرف سفالی می خرم

گر نداری شیشه خالی می خرم

خواهرم بی روسری بیرون پرید

آی آقا سفره خالی می خرید؟

چه کسی باور می کند یک نفر، روز روشن سوار ماشینی شود و بعد، کسی نداند کجا رفته است؟

چه کسی باور می کند کسی، «امام» مردمی باشد و مهمان کشوری، ولی دزدیده شود و میزبان، حتی جواب درستی هم ندهد که مهمانش کجاست؟

چه کسی باور می کند کسی، رهبر شیعیان باشد و یک تنه همه اسلام را مقابل دشمن به صف کند، اما سی سال در زندان باشد و کسی در جهان اسلام کاری برای آزادی اش نکند؟
چه کسی باور می کند کسی، «ایرانی» باشد و دزدیده شود، اما دولت ایران کاری نکند تا عدد سال های زندانش به 31 برسد؟

بله، ممکن است. می شود کسی همه اینها باشد و دزدیده شود. همه اینها را که کنار هم بگذارید، می شود سرگذشت مردی به نام «امام سید موسی صدر»، کسی که لبنانی ها او را منجی لبنان می گویند، مسیحیان، مسیح لبنانش می نامند و دکتر چمران معبود و محبوب خودش می خواند.

کسی که در همین سرزمین بدنیا آمده، مزار پدرش در حرم حضرت معصومه است، پدر بزرگش رهبر قیام گوهرشاد بوده، فرزندانش مثل ما فارسی حرف می زند و خودش همه جا می گفت از ایران آمده است.

مسیح لبنان، وجدان لبنان، امیدمحرومان، امام مقاومت، یوسف ایران، رمز طایفه شیعه و اسم های دیگر. همه اینها اسم های اوست.

چنین مردی که این همه عظمت را یکجا در خود دارد، 31 سال است دزدیده شده؛ در روز روشن. در لیبی!

اگر این اتفاق در زمان ما نبود، حتما باور نمی کردیم چنین مردی دزدیده شود و دیگران فقط سکوت کنند! اما خودمان شاهد این سکوت هستیم. این ما هستیم که سکوت کرده ایم. این ما هستیم که اسارت و غربت را برای سید موسی صدر رقم زده ایم و فراموش کرده ایم شبیه آنانی هستیم که حقانیت علی (ع) را دیدند و سکوت کردند، تنهایی حسن(ع) را دیدند و در خانه ماندند. «هل من ناصر» حسین (ع) را شنیدند و زندگی را بهانه کردند. همانانی که کشتن «امیرکبیر»ها و« سیدجمال» ها و «میرزا کوچک» ها را تنها نگاه کردند.

امروز ما، همه آنان را به عافیت طلبی و خیانت و بی وجدانی محکوم می کنیم. غافل از آنکه ما هم در آزمونی مشابه هستیم؛ آزمونی که این بار، سوالش موسی صدر است و آزمایش شدگانش ما هستیم، و تاریخ، به قضاوت تصمیم ما نشسته است که با فرزند ایران چه می کنیم؟

31 سال پیش، 9 شهریور 1357 یک روحانی ایرانی در لیبی ربوده شد. مردی که پناه مبارزان ایرانی ای بود که به خارج فرار می کردند. مردی که از نفوذ بین المللی اش برای آزادی امام خمینی از زندان و انتقالش از ترکیه به نجف استفاده کرد.

مردی که برای اولین بار در دهه چهل شمسی، اندیشه گفت و گو و همزیستی مسالمت آمیز ادیان و تمدن ها را مطرح کرد. مردی که معتقد به مدارا و گفت و گو بود. کسی که اعتقاد داشت: دین پیش از آنکه توشه آخرت باشد، والا ترین وسیله برای زندگی ست. او به اصل «کرامت انسان» معتقد بود؛ اصلی که می گوید: آزادی یعنی به رسمیت شناختن کرامت انسان و خوش گمانی نسبت به انسان. حال آنکه نبود آزادی یعنی بدگمانی نسبت به انسان و کاستن از کرامت او .
با اعتقاد به این اصل بود که برای توانمند سازی مردم تلاش کرد و به آنان یاد دادند که خودشان حرف بزنند و تلاش کنند.

مردی که امروز 11هزار و 322 روز از زندانی بودنش می گذرد، نه رئیس جمهور بود، نه نخست وزیر، نه سیاستمدار، مسلمان بود؛ شیعه ایرانی. کسی که در اوج قدرت و محبوبیتش هرگز مخالفانش را محدود نکرد، آزار نداد، انتقام نگرفت، حتی کوچک ترین توهینی به آنان که بیرحمانه و کینه ورزانه علیه ش می گفتند و می نوشتند، بر زبان نیاورد. کسی که به مخالفش فرصت حرف زدن می داد، به دیدارشان می رفت، مشکلاتشان را حل می کرد. چون اعتقاد داشت: کسی می تواند آزادی را محدود کند که به فطرت انسانی کافر باشد.

مردی که می گفت: آزادی هرگز تمام شدنی نیست و صیانت از آزادی ممکن نیست مگربا آزادی.
او، سید موسی صدر است؛ امام سید موسی صدر. کسی که نمونه اسلام مدارا، اسلام رحمت و اسلام صلح بود.

اما 31 سال است در زندان های دیکتاتور لیبی، معمر قذافی زندانی است. عمر اسارت او به اندازه عمر جمهوری اسلامی است و در تمام این سال ها، آنان که باید برای آزادی اش تلاش می کردند، سکوت کردند و به اسارتش رضایت دادند. امام موسی صدر 31 سال است زندانی سکوت خاموشان است

مهديه پاليزيان

به نقل از آینده